Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ κ. Ε Υ Γ Ε Ν Ι Ο Υ

ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ

ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ

ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Χριστούγεννα 2014

 

Πρός
τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ λαό
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου.

 

«Σήμερον Θεὸς ἐπὶ γῆς παραγέγονε,
καὶ ἄνθρωπος εἰς οὐρανοὺς ἀναβέβηκε.
Σήμερον ὁρᾶται σαρκί, ὁ φύσει ἀόρατος, διὰ τὸν ἄνθρωπον·»

 

   Ἀγαπητά μου παιδιά,

   Μέ αὐτούς τούς λόγους, ὁ μεγάλος Πατέρας καί ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μᾶς καλεῖ νά συνεορτάσομε καί συνευφρανθοῦμε αὐτήν τήν μεγάλη ἡμέρα πού μᾶς ἀξιώνει νά βιώνομε ἡ χάρη καί τό ἔλεος τοῦ Πατέρα μας Θεοῦ. Μέ αὐτούς τούς λόγους μᾶς εἰσοδεύει στό βαθύτερο νόημα τῆς μεγάλης Ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων καί στό σωτηριολογικό καί ἀνθρωπολογικό της περιεχόμενο. Μέ αὐτούς τούς λόγους μᾶς παρέχει τή δυνατότητα νά συνειδητοποιήσομε τήν εὐλογία τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ, νά λάβομε τά μηνύματά του καί νά νοηματοδοτήσομε τή ζωή μας σέ σχέση ἄρρηκτη μέ αὐτά.

   Σήμερα, μᾶς λέγει ὁ ἱερός Πατέρας, ὁ Θεός ἦλθε στή γῆ καί ὁ ἄνθρωπος ἀπέκτησε τή δυνατότητα νά ἀνέβει στόν οὐρανό. Σήμερα ὁ ἀόρατος Θεός σαρκώνεται γιά τόν ἄνθρωπο.

   Ἐπιθυμοῦμε πατρικά νά σᾶς παρακαλέσομε, ἰδιαίτερα ἐφέτος, στούς δύσκολους καιρούς πού ζοῦμε, νά ἐγκύψομε ὅλοι στό βάθος τῆς Ἑορτῆς, στό μεγάλο μυστήριο τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ, στό μεγάλο μυστήριο τῆς ὀντολογικῆς ἀλλαγῆς πού ἀπό ἄμετρη ἀγάπη ἔκαμε ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο.

   Ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ ἀποτελεῖ τήν κορυφαία ἔκφραση τῆς ἀγάπης Του γιά τόν ἄνθρωπο καί τήν φανέρωση τοῦ ἀνυπέρβλητου πλούτου τῆς ἀγαθότητάς Του. «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ' ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ» (Ἰωάν. γ΄ 16-17). Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο εἶναι ἡ μοναδική αἰτία πού Τόν ὤθησε νά ἐνανθρωπήσει. «Ὁ Βασιλεύς τῶν οὐρανῶν διά φιλανθρωπίαν ἐπί τῆς γῆς ὤφθη καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη», ψάλλομε. Δέν φθάνει ὅμως μόνο νά ψάλλομε ἀλλά νά ἀποκτήσομε συνείδηση αὐτῆς τῆς θεϊκῆς ἀγάπης. Ὅτι γιά ἐμᾶς ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά ξαναγίνομε καί πάλι παιδιά Του. Ὅτι γιά ἐμᾶς ἔγινε ἡ συγκατάβασή Του, ἡ ἑκούσια ταπείνωσή Του, γιά νά μᾶς ἀνυψώσει στόν οὐρανό. Ὅτι γιά ἐμᾶς πτώχευσε ἑκούσια, γιά νά μᾶς πλουτίσει μέ τίς ἀρετές καί τά χαρίσματα τῆς ἀγάπης του.

   Ἄν κατανοοῦμε ὅλα αὐτά πνευματικά καί ἀληθινά, τότε ἀποκτᾶ νόημα ἡ ὕπαρξή μας μέσα στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Τότε τοποθετούμαστε σωστά ἀπέναντι στό Θεό καί στήν εἰκόνα Του, τόν κάθε ἀδελφό μας καί παιδί Του. Τότε αἰσθανόμαστε τήν ἀνάγκη νά ζοῦμε ἀγαπητικά, μέ ἐλπίδα καί ὑπομονή.

   Ἐπιθυμοῦμε ἀκόμη νά σᾶς παρακαλέσομε νά κατανοήσομε τήν ἀγαπητική εἴσοδο τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Πώς, δηλαδή, ὁ ἐρχομός Του ἔγινε ἀθόρυβα, ταπεινά, ἁπλά, ἀπαλλαγμένος ἀπό τόν πειρασμό τῆς διαφήμισης καί προπάντων λουσμένος στό αἰώνιο φῶς τῆς ἀλήθειας καί ὄχι στά «φῶτα» τῆς πρόσκαιρης δημοσιότητας, χωρίς προβολές καί τυμπανοκρουσίες. Γιατί ὅλα αὐτά θά μποροῦσαν νά ἐκβιάσουν τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Θεός δέν ἦλθε γιά νά τήν ἐκβιάσει, ἀλλά νά τήν σεβαστεῖ καί νά καλέσει τόν ἄνθρωπο κοντά Του, ὄχι γιά νά τόν κάνει φανατικό καί ἀνελεύθερο ὀπαδό Του, ἀλλά νά τοῦ χαρίσει τή δυνατότητα τῆς σωτηρίας μέσα ἀπό τήν ἀξιοποίηση τῶν προσωπικῶν του ἐπιλογῶν. Γι’ αὐτό καί κάθε μορφή βίας, ἀνελεύθερων πρακτικῶν, καταπιέσεων ἤ προπαγάνδας εἶναι ξένα πρός τό Εὐαγγέλιο. Ὁ Χριστιανός καλεῖται, ἄν θέλει, νά ἀκολουθήσει πίσω ἀπό τόν Χριστό, νά γίνει πιστός στήν ἀλήθεια Του. Γνωρίζοντας ἐξαρχῆς τί σημαίνει αὐτό. Πώς γι’ αὐτήν τήν ἀλήθεια μπορεῖ ἀκόμη νά ὑποστεῖ περιφρονήσεις, εἰρωνεῖες, συκοφαντίες, διωγμούς, μαρτύρια, ἀκόμη καί τόν θάνατο, ἀπό τούς κατά καιρούς ψευδοθεούς καί «σωτῆρες». Ὄχι σέ κάποιες ἄλλες ἐποχές, πολύ μακρυνές ἀπό τήν δική μας, ἀλλά ἀκόμη καί σήμερα, ὅπως καλά γνωρίζετε, ἀμέτρητοι γνήσιοι ἀκόλουθοι καί μαθητές τῆς χριστιανικῆς ἀλήθειας δίδουν τήν μέχρι αἵματος δική τους μαρτυρία καί ἀποδεικνύουν αὐτό πού λέγεται καί γράφεται, πώς «ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται».

   Σέ ἐποχές πού εὐνοοῦν τίς ἀκρότητες, νά προσευχόμαστε καί νά ἐργαζόμαστε γιά τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητά μας, γιά νά μάθομε, ἐπιτέλους, νά ζοῦμε ἀγαπητικά μέ τόν Θεό, μέ τόν συνάνθρωπο, μέ τό περιβάλλον μας. Γιά νά μήν ζοῦμε μέ τήν ἀγωνία καί τήν ἀνασφάλεια πού μᾶς προκαλοῦν τά φαινόμενα βίας καί ρατσισμοῦ, ἀλλά καί τοῦ κάθε λογῆς φανατισμοῦ, τά ὁποῖα παρατηροῦμε νά ἀναπτύσσονται ἀνησυχητικά γύρω μας.

   Ἐπιθυμοῦμε ἐπίσης νά σᾶς παρακαλέσομε μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μας, νά μήν λησμονοῦμε στήν προσευχή μας τούς ἀδελφούς μας πού δοκιμάζονται σέ ἄλλα μήκη καί πλάτη τῆς γῆς, πού ὑποχρεώνονται νά ἐγκαταλείψουν τίς ἑστίες καί τούς τόπους πού γεννήθηκαν καταδιωκόμενοι ἀπό κάποιον νέο σύγχρονο «Ἡρώδη». Νά προσευχόμαστε γιά τήν εἰρήνη, τήν καταλλαγή, τή δικαιοσύνη, τό σεβασμό τῆς ἀνθρώπινης ἀξίας καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, τήν σταθερότητα καί τήν κατάπαυση τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων, γιά νά γίνει ἐπιτέλους πραγματικότητα τό «ἐπί γῆς εἰρήνη».

   Ἐπιθυμοῦμε νά σᾶς ζητήσομε νά μήν ξεχνοῦμε ποτέ τούς ἐμπερίστατους ἀδελφούς μας, αὐτούς πού ἀπαιτοῦν καί δέν ἐπαιτοῦν τήν ἀγάπη μας. Αὐτούς πού δοκιμάζονται ἀπό τά δεινά τῆς πολυδιάστατης κρίσης, τήν ἀνεργία, τήν ἀβεβαιότητα, τήν ἀπελπισία, τά ποικίλα ἀδιέξοδα τῶν καιρῶν. Νά τούς στηρίζομε πνευματικά καί ὑλικά, ἀπό τόν πλοῦτο τῶν καρδιακῶν μας αἰσθημάτων πού εἶναι διαπιστωμένο πιά πώς στίς δύσκολες περιστάσεις ἀναδεικνύουν τό περίσσευμά τους. Νά τούς χαρίσομε, ἐφόσον τό ζοῦμε, τό μεγάλο δῶρο τῶν Χριστουγέννων, πού εἶναι ἡ ἐλπίδα, ἡ αἰσιοδοξία, ἡ ἀληθινή ἀγάπη, ἡ πραγματική φιλία, ἡ διαπροσωπική ἐπικοινωνία, πού καταξιώνονται στήν φάτνη τῆς Ἐκκλησίας. Αἰσθανόμαστε εἰλικρινά πώς ἡ Ἑορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι κατεξοχήν Ἑορτή τῶν διωκόμενων ἀνθρώπων, τῶν ἀστέγων, τῶν ξένων, τῶν προσφύγων, τῶν φτωχῶν, τῶν πονεμένων, τῶν πενομένων, αὐτῶν πού ὁ πολύς κόσμος ἀποκαλεῖ «περιθωριακούς». Ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἐνδύθηκε αὐτές τίς ἐκφράσεις τῆς τραγικῆς ἀνθρώπινης πραγματικότητας, διώχθηκε, δέν τοῦ παραχωρήθηκε τόπος γιά νά γεννηθεῖ, ἦλθε, καί γιά τούς πολλούς παρέμεινε, ξένος, ἔγινε πρόσφυγας, ἀποδοκιμάσθηκε, ἀποκλείσθηκε, περιθωριοποιήθηκε. Στό πρόσωπο τῶν ἀδελφῶν Του τῶν ἐλαχίστων βλέπομε τό δικό Του πρόσωπο καί λειτουργοῦμε ἀνάλογα μέ εὐεργετικές γιά ὅλους ἀντιδόσεις ἀγάπης.

   Ἐπιθυμοῦμε ἀκόμη νά σᾶς προτρέψομε μέ πολλή ἀγάπη νά προσευχόμαστε ὅλοι μας, μέ ἀφορμή αὐτήν τήν «οἰκογενειακή» Ἑορτή, γιά τίς οἰκογένειές μας καί τό θεσμό τους, πού δοκιμάζεται πολύ στίς ἡμέρες μας. Μᾶς θλίβει ἰδιαίτερα, καί τό καταθέτομε στήν ἀγάπη σας, τό πόσο εὔθραστες ἔχουν γίνει οἱ σχέσεις τῶν συζύγων καί τῶν γονέων, πού δέν ἀντέχουν τό βάρος τῆς ἀγάπης καί τῆς ὑπομονῆς. Τά Χριστούγεννα εἶναι κατεξοχήν Ἑορτή τῆς Οἰκογένειας καί στήν εὐλογημένη παράδοσή μας οἱ δεσμοί της εἶναι πάντοτε ἱεροί καί τρυφεροί, καί ἔτσι πρέπει νά παραμείνουν.

   Ἐπιθυμοῦμε, τέλος, νά ζητήσομε ἀπό ὅλους νά κάνομε προσευχή γιά τήν Ἐκκλησία μας καί τήν ἑνότητά Της. Ἰδιαίτερα παρακαλοῦμε ὅλους νά εἴμαστε προσεκτικοί γιατί τελευταῖα βλέπομε, καί στόν τόπο μας, πολλές αἱρέσεις νά ἐντείνουν τήν δραστηριότητά τους καί ἀγωνιοῦμε γιά κάποιους ἀδελφούς πού ἐνδέχεται νά πλανηθοῦν. Ἀκόμη νά εἴμαστε πολύ προσεκτικοί γιατί παρατηροῦμε νά ὑφέρπει συχνά καί ἕνας θρησκευτικός φονταμενταλισμός, μέ φαινόμενα μισαλλοδοξίας, τά ὁποῖα καμία σχέση δέν μποροῦν νά ἔχουν μέ τήν Ὀρθοδοξία.

 

   Ἀγαπητά μου παιδιά,

   Ἡ Ἐκκλησία μας καλεῖ καί ἐφέτος ὅλους ἐμᾶς, τά μέλη τοῦ Ἁγίου Σώματός Της, νά συνειδητοποιήσομε τό γεγονός τῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου ὡς ἀφορμή γιά τήν προσωπική μας ἀναγέννηση. Στήν Ἐκκλησία δέν ἀναζητοῦμε τό Θεό. Τόν βλέπομε «κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ» Της (Λουκ. β΄ 12). Δέν Τόν στοχαζόμαστε ἤ Τόν φανταζόμαστε, ἀλλά Ἐκεῖνος ἀποκαλύπτεται σέ ἐμᾶς καί ἐμεῖς Τόν βιώνομε καθημερινά μέσα Της καί μέσα μας. Αὐτή ἡ προσωπική μας σχέση μαζί Του, ἡ βίωση τῆς παρουσίας Του, μᾶς ὁδηγεῖ στόν ἐκκλησιασμό τῶν ὑπάρξεών μας, στήν μετοχή στήν ἁγιοπνευματική ζωή, στήν ἀνυπόκριτη ἀγάπη μας πρός ὅλους καί ὅλα.

   Μέ αὐτές τίς πατρικές σκέψεις, ἀπευθύνομε πρός τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναχικές Ἀδελφότητες καί τούς Χριστιανούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας χαιρετισμό, πίστεως, ἐλπίδας καί ἀγάπης. Εὐχόμαστε σέ ὅλους σας ἀληθινές, εὐφρόσυνες καί εὐλογημένες τίς Ἑορτές τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου καί σᾶς ἀσπαζόμαστε μέ τήν ἀγάπη τοῦ Φιλανθρώπου Θεοῦ καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

 

† Ὁ Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου Εὐγένιος

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες